İlmin ve Fikrin Yolu / Cennetyolu.Net

“Hiçbir Müslüman yok ki buluğ  çağına gelmeden üç tane çocuğu ölsün Allah Teala’da onu çocuklarına olan rahmetinden dolayı cennete koymasın.” Yine Efendimiz sallallahu aleyhi ve sellem “(Mükellef olmadan) üç çocuğu ölen kadına yavruları cehenneme karşı perde olur.” dediğinde; iki çocuk da perde olur mu? diye soran kadına; “Evet iki çocuk da olur.” buyurmuştur. Konu ile alakalı Hz. Ali radıyallahu da şöyle demektedir: “Müslümanlar ve onların çocukları cennette olacaklardır.”4 Gayr-i Müslimlerin çocuklarının durumu ile alakalı üç farklı görüş vardır. Birinci görüşe göre; müşriklerin çocukları cennettedir. Nitekim Allah Teala “Biz bir peygamber göndermedikçe azap edici değiliz.”5 buyurmaktadır. Buna göre kendilerine İslam ulaşmayan topluluklar gibi müşrik ve kafir babaların çocukları da teklif çağına gelmeden ölürlerse cennet ehli kabul edilirler.6  Ayrıca Ahmed b. Hanbel’in rivayet ettiği hadis-i şerifte “Allah Resulü sallallahu aleyhi ve sellem Müslümanların ve müşriklerin çocuklarını Hz. İbrahim’in yanında gördüğünü” bildirmektedir. İkinci görüşe göre ise;  çocuklar babaları ile birlikte cehennemdedirler. Bu grupta yer alan alimler Ahmed b. Hanbel’in rivayet ettifti şu hadisi delil getirmektedirler:  “Onlar babalarına tabidirler.” Üçüncü görüş sahipler ise; bu konuda bir görüş bildirmemiş, Buhari ve Müslim’in rivayet ettiği şu hadisi dikkate almışlardır: “Allah Teala onların ne yapacaklarını en iyi bilendir.” Bu grupta yer alan alimlerin bir kısmı müşriklerin çocuklarının “A’raf’ta olacaklarını söylemiştir. Bu görüş, çocukların cennette olacaklarını söyleyen birinci görüşle birleşmektedir. Çünkü A’raf, sürekli kalınacak bir yer değildir. A’raf Suresi’nde de belirtildiği gibi A’raf ehlinin neticede varaca~ı yer cennettir.7  Müşriklerin çocuklarının babaları ile birlikte cehennemde olacaklarını bildiren hadis (ler) zayıftır. Bu yüzden cennette olacaklarını savunan alimlerin görüşü tercihe daha uygundur. Her şeyin en doğrusunu Allah Teala bilir.

Dipnotlar:
1-İbn Kesir, Tefsiru’I-Kur’ani’I-Azim, 111, 22.
2-Tur(52):21.
3- Buhari,
4-İbn Hacer, Fethu’I-Bari, 111, 245.
5-İsra(l7): 15.
6-Vehbe Zuhayli,et-Tefsiru’l-Munir, V11I, 42.
7-İbn Kesir, Tefsiru’I-Kur’ani’I-Azim, 111, 22.

Kaynak : www.fetvahane.com