İlmin ve Fikrin Yolu / Cennetyolu.Net

Soru: Erkeğin yabancı bir kadınla tokalaşması caiz midir?
Cevap: Erkeğin, gözle bakması helal olan (annesi ve halası gibi evlenmesi haram olan) kadınlara temas etmesinde bir mahzur yoktur. Nitekim erkeğin mahremi olan kadınlarla seyahat edebileceği nassla sabittir. Erkek, seferde refakat ettiği kadının vasıtaya binip inmesi esnasında zorunlu olarak ona temas eder.

Efendimiz sallallahu aleyhi ve selem de gazvelerinden döndüğünde kızı Fatıma’nın başını öperdi. Ebubekir radiyallahu anh’ın kızı Aişe’nin, Muhammed b. Hanefiyye’nin de annesinin başını öptüğü rivayet edilmektedir[1].Eğer kadın yabancı olursa; Maliki, Şafi ve Hanbeli fakihlere göre erkek, ister genç ister yaşlı olsun yabancı bir kadının vücüdunun herhangi bir bölümüne dokunamaz.
Çünkü Hz. Aişe radiyallahu anha “Hayır! Allah’a yemin olsun ki asla Allah Resulü sallallahu aleyhi ve sellem’in eli bir kadının eline değmemiştir.[2]buyurmaktadır.[3]

Yine “Sizden birinin başına demirden iğne batırılması,kendisine helal olmayan bir kadına dokunmasından daha hayırlıdır.[4] hadisi de tokalaşmanın haram olduftuna işaret etmektedir. Şehveti tetikleme noktasında kadına dokunma fiili, bakma fiilinden daha ileri derecededir.[5] Bakmak haram olduğuna göre dokunmak evleviyetle haramdır.Hanefi fakihler de cumhur gibi, erkeklerin genç bayanlarla
tokalaşmalarının haram olduftunu söylemektedirler.Ancak onlara göre fitne korkusu olmadığından yaşlı kadınlarla musafaha etmede bir beis yoktur. Nitekim Ebu Bekir yaşlı kadınlarla musafaha etmiştir.[6]Sonuç
olarak yaşlı kadınlar müstesna erkeklerin yabancı kadınlarla musafaha etmesi haramdır.
Dipnotlar:
1- Mevsıli, el-İhtiyar, IV, 431.
2- Buhari, Tefsir, 4891.
3- Hz. Aişe radiyallahu an ha haberi te’kit eden yeminiyle, Ummu Atiyye’den gelen “Allah Resulü evin dışından bizde içinden ellerimizi uzattık. Sonra Allah Resulü ‘Allahım şahit ol!” buyurdu.” şeklinde yapılan rivayeti reddetti~ini göstermektedir. İbn Hacer, Fethu’I-Bari, IX, 628. 4- Beyhaki, Teberani.
5- İbn Kudame, Muğni, I, 338.
6- Mevsili, el-İhtiyar, IV, 432.

Kaynak : www.fetvahane.com